Τα φρούτα του δάσους “Η συγκεκριμένη μουσική μου κατεύθυνση δεν συμβαδίζει με την εποχή, αλλά δεν πρόκειται να μπω στο τριπάκι να ακολουθήσω μόδες”

Συνεχίζουμε με την αγαπημένη μας Θεσσαλονίκη , όπου συναντάμε “Τα φρούτα του δάσους” και ο Πόλυς Ζουκ μας χαρίζει μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη/συζήτηση για το ακουστικό του πλέον σχήμα , την μουσική γενικά αλλά και για όλη την μέχρι τώρα πορεία του.

Καταρχήν ποιοι είναι τα φρούτα του δάσους πλέον ως acoustic?

Εγώ (Πόλυς Ζουκ ) φωνητικά – κιθάρα . Γράφω τους στίχους και τη μουσική στα φρούτα. Μαζί μου είναι και ο Βασίλης Ιορδανίδης  στο πιάνο. Κατά καιρούς βέβαια βοηθάνε και άλλοι φίλοι στις παραγωγές όπως είναι ο Δημήτρης  Κασαπίδης .

Πότε δημιουργήθηκε το νέο αυτό project ως acoustic και γιατί διαλύθηκε η full band?

Το ακουστικό δημιουργήθηκε στην ανάγκη να συνεχιστεί αυτή η ιδέα που λέγετε φρούτα του δάσους , μιας και η λέξη παραίτηση δεν μου άρεσε ποτέ. Διαλυθήκαμε και ένα χρόνο μετά έβγαλα το πρώτο single ‘’μικρές προσδοκίες ’’και από εκεί ξεκίνησε το όλο πράγμα. Συμπυκνώθηκαν αρκετά πράγματα για να φτάσουμε στην διάλυση άλλα ο βασικότερος λόγος ήταν ότι από ένα σημείο και μετά αυτή η ομάδα δεν είχε ροή. Απογοητευτήκαμε που η εποχή μας γύρισε την πλάτη σε αυτό που κάναμε και ο καθένας μας κοίταξε άλλες προτεραιότητες .Η  χώρα το 2012-13 ήταν τρομοκρατημένη για το πως θα επιβιώσει και εμείς μέσα σε αυτό προσπαθούσαμε να στήσουμε δίσκους. Λογικό να επηρεάσει αρνητικά και εμάς η όλη κατάσταση κυρίως ψυχολογικά. Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς όμως  …και εμείς σαν παρέα αντί να πεισμώσουμε κόντρα στους καιρούς, δεν είχαμε την πιστή πλέον να συνεχίσουμε μαζί αυτή την διαδρομή.

Πως θα χαρακτήριζες τον ήχο σας τώρα ?

Θα έλεγα ότι παίζουμε ελληνόφωνη μελωδική ποπ .Συνδυάζουμε πολλά ηχοχρώματα και οι επιρροές μας συνεχώς αλλάζουν. Από το φως στο σκοτάδι και το αντίστροφο. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα στα τραγούδια μας. Άλλα έχουν μια ταξιδιάρα διάθεση, άλλα είναι πιο χαζοχαρούμενα και άλλα πιο μελαγχολικά. Πάντα έγραφα έτσι κυκλοθυμικά.
Ο κόσμος ανταποκρίνεται θετικά στη νέα αυτή προσπάθεια σας?

Άλλους θα κερδίσεις , άλλους θα χάσεις, έτσι συμβαίνει όταν δεν φοβάσαι να ρισκάρεις με τον ήχο σου. Άλλα για να ανταποκριθεί ο κόσμος πρέπει να τον οδηγήσει κάτι σε σένα , είτε αυτό λέγεται σωστό πρόμο , είτε τύχη ,είτε σωστό timing … αλλιώς δύσκολα θα αφιερώσει το χρόνο του και  να δώσει προσοχή στη δουλειά σου.

Λίγες μέρες πριν κυκλοφόρησε «Το τραγούδι του αστροναύτη» είναι ένας προπομπός για το καινούργιο δίσκο που έρχεται ??

Είναι το τρίτο μας digital single που κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες στο διαδίκτυο. Είχαν προηγηθεί  ‘’στο τέλμα’’  και οι ‘’μικρές προσδοκίες’’.  Όλα είναι ανεξάρτητες παραγωγές  και  από την αρχή επιλέξαμε να κινηθούμε με τον τρόπο αυτό. Βασικά όλα αυτά καθώς και  άλλα κομμάτια που θα ακολουθήσουν , λογικά θα μπουν σε ένα τρίτο δίσκο, ίσως και ep  δεν το γνωρίζω ακόμα.  Όποτε έκανα  πλάνο δίσκου πάντα έπεφτα έξω  χρονικά . Ελπίζω μετά το καλοκαίρι  να έχω μια πιο ξεκάθαρη εικόνα στο αν αυτή η δουλειά αποτελείται από 5 τραγούδια (ep) η από 8 (lp).

Στα τρία νέα singles που βγάλατε αυτά τα δυο χρόνια, παρατηρούμε  ότι σαν παράγωγη αλλά και σαν σύνθεση  είναι  πολύ ανώτερα σε σχέση με προηγούμενες δουλειές σας , καθώς και το ότι στηρίζονται περισσότερο στην ατμόσφαιρα. Που οφείλετε αυτό?

Σκοπός μου ήταν αυτός ,τα νέα τραγούδια να έχουν κινηματογραφική αύρα, να μοιάζουν σαν soundtrack και ας έχουν στίχο. Ηχάκια και πλάτες από πλήκτρα να σκεπάζουν το χώρο σε συνδυασμό με ακουστικές κιθάρες και  λούπες να δίνουν ένα αξιόλογο ηχητικό αποτέλεσμα. Ιδανικός σε αυτό που ήθελα να κάνω ήταν ο Σωτήρης Νουκας, ο οποίος  είναι ένας από τους καλύτερους ηχολήπτες-στούντιο στη Βόρεια Ελλάδα και έχουμε μουσικά μια κοινή αισθητική . Κατανοώ πως η συγκεκριμένη μουσική μου κατεύθυνση  δεν συμβαδίζει με την εποχή, αλλά δεν πρόκειται να μπω στο τριπάκι να ακολουθήσω μόδες .Μ’αρέσει να κάνω αυτό που έκανα πάντα και όσο μπορώ να εξελίσσομαι μαζί του.

Η γνώμη σας για τη μουσική στην Ελλάδα του 2017?

Ένα μεγάλο μέρος στο ακροατηρίου  έχει στραφεί ολοκάθαρα σε εντεχνοπαραδοσιακα  ακούσματα . Οι μικρότερες ηλικίες παρόλα αυτά επιμένουν να στηρίζουν το hip hop και το σκληρό ήχο .Από την άλλη στο διαδίκτυο πλέον πρέπει να πληρώνεις , κάνοντας  χορηγούμενες διαφημίσεις στα τραγούδια αν θέλεις να  βγουν λίγο προς τα έξω. Βασικά υπάρχει ένας μηχανισμός στην Αθήνα  που έχουν επενδύσει σε 20 άτομα και προτεραιότητα έχουν αυτοί στα ραδιόφωνα και φεστιβάλ .Όλοι οι υπόλοιποι είμαστε σε ένα χάος προσπαθώντας  να ισορροπήσουμε  και να ακουστούμε  ο καθένας με τον τρόπο του.

Ποιους νέους καλλιτέχνες-συγκροτήματα ξεχωρίζεις  ?

Εγώ έχω φάει έρωτα με τον Σείριο Σαββαιδη από Καβάλα , θεωρώ πως κάνει κάτι εντελώς δικό του και είναι μαγικό. Ξεχώρισα και ορισμένες δουλειές του Κύριου Κ. ,της Nalyssa Green, του Μάρκου Δεληβοριά , μ’αρέσουν αρκετά και οι Λεμονοστιφελ.

Άμεσα σχέδια?

Μετά το Καλοκαίρι έρχονται  νέα τραγούδια  και εμφανίσεις με το ακουστικό σχήμα .

Αρκετοί σας παρομοιάζουν με τα νέα ξύλινα σπαθιά , τι έχεις να πεις σε αυτό?

Ο  Γιώργος Ζαμπέτας είχε πει μια ατάκα  για τις εμμονές  του κόσμου . Δήλωσε ότι και τον εθνικό ύμνο να τους παίξεις, αυτοί τσιφτετέλι θα χορεύουν. Ήταν τόσο δυνατό το κύμα τότε με το ελληνόφωνο που έχει χαραχτεί στη μνήμη τους , με αποτέλεσμα να το συγκρίνουν αυτόματα με οτιδήποτε καινούργιο. Θεωρώ πως ένα μέρος των επιρροών μας είναι και τα ακούσματα της εφηβείας μας , τα 90s όπως Τρύπες –Στέρεο Νόβα –Σπαθιά –Ziggy was –Raining pleasure κτλ. Όμως ο πυρήνας  μας είναι  ξένα ακούσματα από Αγγλία –Αμερική-Γερμανία-Σουηδία.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *